Nanocars

Deze slim ogende afbeelding is een model van wat James M. Tour aan de Rice University (Texas) en zijn onderzoeksteam graag een 'nanocar' noemen. De geclusterde moleculen kunnen op een glasplaatje rondrollen met ongeveer negen nanometer per uur, en de wielen draaien daadwerkelijk. De nanocar is niet meer dan 4 nanometer breed, wat iets breder is dan een DNA-streng. Nanovoertuigen zoals deze zijn ontworpen om materialen en bewegingen te bestuderen, om het voor onderzoekers gemakkelijker te maken om geavanceerdere moleculaire machines te bouwen. Uiteindelijk willen de onderzoekers kleine vrachtwagentjes maken die atomen en moleculen kunnen vervoeren in miniatuurfabrieken.

Dus in de toekomst zouden we kleine ambulances door onze aderen kunnen hebben racen in plaats van antibiotica.

Een van de kleine details die nog opgelost moeten worden: Bij kamertemperatuur houden sterke elektrische bindingen de buckyball-wielen stevig tegen het goud, maar verhitting tot ongeveer 200 graden Celsius maakt ze vrij om te rollen.

Via: wired.com | Gerelateerd: Bal van Zijn | Nanotech Voedsel | Reis van de Bacteriebots | Nanobloemen | Nanotechnologie Spoedcursus