Growing a nano forrest

John Hart, assistent-professor werktuigbouwkunde aan de Universiteit van Michigan, ontwikkelt technieken voor het kweken van zorgvuldig gestructureerde bossen van hoogwaardige koolstofnanobuisjes. Hart maakte deze afbeeldingen met een scanning-elektronenmicroscoop; alle tonen verticaal gegroeide nanobuisjes.

Reeksen koolstofnanobuisjes zouden de basis kunnen vormen voor energieopslagapparaten met hoge dichtheid en efficiënte koelsystemen voor chips. De prestaties van dergelijke apparaten zijn echter afhankelijk van de kwaliteit van de nanobuisjes en de precieze structuur van de reeks.

De bovenstaande afbeelding is een compositie van vele afbeeldingen van koolstofnanobuisjes die zijn gegroeid op siliciumwafels of in holtes geëtst in de wafels. Elke structuur bestaat uit duizenden nanobuisjes of meer. De katalysator die de groei van de nanobuisjes start, is onder sommige zichtbaar als een donkere, schaduwachtige vlek. Structuren die er verdord uitzien, zijn na hun groei in vloeistof gedompeld; toen de vloeistof verdampte, verschrompelden de nanobuisjes.

Foto door: Michael de Volder en John Hart. Bron Techreview. Zie ook: Boeket van Nanobloemen, Nanosculptuur, Klein Gesprek.