Wetenschappers zijn begonnen te onderzoeken hoe de stad het brein beïnvloedt, en de resultaten zijn ontnuchterend. Alleen al in een stedelijke omgeving zijn, zo hebben ze ontdekt, tast onze basale mentale processen aan. Na een paar minuten op een drukke stadsstraat doorgebracht te hebben, is het brein minder goed in staat dingen in het geheugen te houden, en lijdt het aan verminderde zelfbeheersing. Hoewel al lang wordt erkend dat het stadsleven vermoeiend is -- daarom verliet Picasso Parijs -- suggereert dit nieuwe onderzoek dat steden ons denken daadwerkelijk vertroebelen, soms op dramatische wijze. [...]
Een van de belangrijkste krachten die hierbij een rol spelen, is een opvallend gebrek aan natuur, wat verrassend gunstig is voor het brein. Studies hebben bijvoorbeeld aangetoond dat ziekenhuispatiënten sneller herstellen wanneer ze bomen vanuit hun ramen kunnen zien, en dat vrouwen die in sociale woningbouw wonen zich beter kunnen concentreren wanneer hun appartement uitkijkt op een grasveld. [...]
Dit onderzoek komt op een moment dat de mensheid een belangrijke mijlpaal bereikt: voor het eerst in de geschiedenis woont de meerderheid van de mensen in steden. Voor een soort die evolueerde om in kleine primatengroepen op de Afrikaanse savanne te leven, markeert een dergelijke migratie een dramatische verschuiving. In plaats van in wijde, open ruimtes te wonen, zijn we opeengepakt in betonnen oerwouden, omringd door taxi's, verkeer en miljoenen vreemden. In de afgelopen jaren is duidelijk geworden dat dergelijke onnatuurlijke omgevingen belangrijke implicaties hebben voor onze mentale en fysieke gezondheid, en krachtig kunnen beïnvloeden hoe we denken.
Dit onderzoek leidt er ook toe dat sommige wetenschappers zich gaan bezighouden met stadsontwerp, terwijl ze op zoek zijn naar manieren om de metropool minder schadelijk te maken voor het brein. Het goede nieuws is dat zelfs kleine aanpassingen, zoals het planten van meer bomen in de binnenstad of het creëren van stadsparken met een grotere variëteit aan planten, de negatieve bijwerkingen van het stadsleven aanzienlijk kunnen verminderen. Het brein heeft natuur nodig, en zelfs een klein beetje kan een grote hulp zijn. [...]
De dichtheid van het stadsleven maakt het niet alleen moeilijker om je te concentreren: het verstoort ook onze zelfbeheersing. Tijdens een wandeling door een drukke straat wordt het brein ook bestookt met verleidingen -- karamel latte's, iPods, afgeprijsde kasjmieren truien en schoenen met hoge hakken. Het weerstaan van deze verleidingen vereist dat we de prefrontale cortex aanspreken, een klein deel van de hersenen net achter de ogen. Helaas is dit hetzelfde hersengebied dat verantwoordelijk is voor gerichte aandacht, wat betekent dat het al is uitgeput door rondlopen in de stad. Als gevolg daarvan is het minder goed in staat om zelfbeheersing uit te oefenen, wat betekent dat we eerder geneigd zijn om te zwichten voor de latte en die schoenen die we eigenlijk niet nodig hebben. Hoewel het menselijk brein over ongelooflijke rekenkracht beschikt, is het verrassend eenvoudig te ontregelen: alles wat nodig is, is een hectische stadsstraat. [...]
Gerelateerd onderzoek heeft aangetoond dat een verhoogde "cognitieve belasting" -- zoals de mentale eisen van het zijn in een stad -- mensen waarschijnlijker maakt om voor chocoladetaart te kiezen in plaats van fruitsalade, of om toe te geven aan een ongezonde snack. Dit is de dubbele klap van het stadsleven: het ondermijnt ons vermogen om verleiding te weerstaan, zelfs terwijl het ons ermee omringt, van fastfoodrestaurants tot chique kledingwinkels. Het eindresultaat is te veel calorieën en te veel creditcardschulden. [...]


Comments (0)
Share your thoughts and join the technology debate!
No comments yet
Be the first to share your thoughts!