Peer-to-Peer Immigration

Aan het begin van het computertijdperk werden veel objecten en ervaringen uit het dagelijks leven overgebracht naar de digitale omgeving om technologie begrijpelijk te maken (denk aan de computerbureaubladmappen, knoppen, verfkwast, prullenbak, enz.). Tegenwoordig is digitale technologie zo alomtegenwoordig dat metaforen uit de virtuele omgeving beginnen terug te kaatsen naar onze fysieke omgeving. We hebben al de Fysieke/Digitale Prullenbak, de Wis-Toets-Gum, Sim City stadsplanners, Stem XP, de Digizerk en het Avatariaanse Kerkhof gezien. Nu stelt Ricardo Portilho voor om het principe van peer-to-peer-bestandsdeling via het internet -meestal immuun voor overheids- en bedrijfsreguleringen- over te brengen naar onze geglobaliseerde wereld. Het Citizenship Exchange-project heeft tot doel immigratieproblemen aan te pakken met een eenvoudige en universele strategie: een peer-to-peer-immigratie; Een burger zou voor een bepaalde tijd het burgerschap van een ander land verkrijgen, op basis van een wederzijdse overeenkomst met een inwoner van dat land. Met burgerschapsruil komt immigratie los van de staatscontrole en wordt het een overeenkomst tussen personen.Elk van de betrokken burgers krijgt dezelfde duur van het burgerschap in het land van de "ruilpartner". Een uitwisseling van persoon tot persoon zou een veel menselijkere manier kunnen zijn om met immigratie in een geglobaliseerde wereld om te gaan dan de huidige bureaucratische praktijken. Hoewel burgerschapsruil misschien niet van de ene op de andere dag kan worden ingevoerd -omdat meerdere landen zouden moeten samenwerken- is het project nu al succesvol in het vergroten van het bewustzijn over multiculturalisme, vreemdelingenangst, gelijkheid, vrijheid, internationale persoonlijke betrokkenheid en de marktkenmerken van de huidige immigratiebeleid.