Louis Vuitton VS Fake for Real

Het Fake for Real Geheugenspel – bestaande uit 60 kaarten die op speelse wijze het klassieke thema van nep en echt in onze samenleving visualiseren – is tijdelijk offline gehaald vanwege juridische problemen met een luxe lederen bagagemerk Louis Vuitton.

Het Fake for Real geheugenspel wordt verkocht in een stijlvolle doos, versierd met een patroon dat lijkt op het internationaal bekende Louis Vuitton-patroon, dat ironisch genoeg werd nagebootst met behulp van rechtenvrije ‘webdings’-lettertypen uit MS Word.

Louis Vuitton is een van de meest vervalste hedendaagse luxemerken, waarbij meer dan 90% van de artikelen met het LV-handelsmerkmonogram nep zijn. Louis Vuitton heeft een team van speciale onderzoeksbureaus en advocaten in dienst, die actief overtreders wereldwijd via de rechtbanken vervolgen, waarbij ongeveer de helft van het communicatiebudget wordt besteed aan het tegengaan van piraterij van hun producten.

Hoewel het Fake for Real geheugenspel geen handtas, koffer of iets in de buurt van het productassortiment van Louis Vuitton is en het FFR-geheugenspel direct herkenbaar is als een artistieke en educatieve benadering van de nepindustrie, vonden de advocaten van Louis Vuitton het niettemin noodzakelijk de makers van het FFR-spel te beschuldigen van inbreuk op het auteursrecht.

De makers van het spel zijn het oneens over deze kwestie en beschouwen het als hun ‘vrijheid van meningsuiting’ om een debat te voeren over de visuele cultuur die ons allemaal omringt. De industrie rond de authenticiteit van merken is feitelijk en een relevant cultureel thema van onze tijd. Tegenwoordig kennen kinderen meer merken en logo's dan vogel- of boomsoorten. Eeuwenlang schilderden kunstenaars bomen en wolken omdat dat was wat ze om zich heen zagen, tegenwoordig remixen ze merken en logo's omdat dat is wat hen omringt.

Vooral voor een merk als Louis Vuitton, dat zoveel historische banden heeft met de kunstwereld, is het verontrustend om te zien dat ze de wetgeving op het gebied van intellectueel eigendom oprekken tot een niveau van intolerantie ten opzichte van elke culturele uiting met betrekking tot hun merk. Bewegen we nu naar een samenleving waarin bedrijven het leven van mensen diepgaand kunnen doordringen met hun logo's en merkstrategieën, terwijl tegelijkertijd elke artistieke reactie of remix van dezelfde merken verboden is vanwege het auteursrecht? Dat noemen ze dan merkenbeheer mensen!?

Hoewel de auteursrechtwetgeving oorspronkelijk bedoeld was om verwarring te voorkomen en bedrijven te beschermen tegen namaakmakers die marktaandeel willen stelen met inferieure imitatieproducten, wordt het steeds meer gebruikt als een middel om elke culturele reflectie op een merk te controleren. De keerzijde van merkenbeheer is dat bedrijfsidentiteiten enerzijds strategisch proberen onderdeel te worden van de cultuur, terwijl aan de andere kant van de medaille deze ‘culturen’ beheerd moeten worden om aan de doelstellingen van de bedrijven te voldoen, indien nodig ten koste van de mensen die aan die cultuur deelnemen. Klinkt behoorlijk totalitair, hè?

Het spreekt voor zich dat deze situatie voor elke zichzelf respecterende mediakunstenaar een schande is. Uiteindelijk moet men echter mild zijn en beseffen dat bedrijven het niet helpen. Bedrijven willen overleven. Ze willen leven en groeien, net als mensen. Erkenning is hun meest succesvolle product en ze zullen hun merkidentiteit met alle middelen die hen ter beschikking staan beschermen. Uiteindelijk is het aan de wetgevers om de wet af te stemmen tussen de vrijheid van creatieve expressie en bedrijfsbelangen.

Terugkomend op de zaak Louis Vuitton VS Fake for Real. In reactie op de beschuldigingen van de LV-advocaten hebben de makers van het FFR-geheugenspel besloten dat – ongeacht een eventueel toekomstig juridisch vonnis – een bedrijf met zo weinig gevoel voor cultureel ontwerp en artistieke praktijk niet de eer verdient om nagebootst te worden op de verpakking van het FFR-geheugenspel. Gelukkig zijn er talloze andere sterk vervalste merken, naast Louis Vuitton, die aangehaald kunnen worden in het visuele debat over nep en simulatie.

Vanaf nu is de verkoop van het spel stopgezet, in afwachting van een nieuwe en verbeterde editie van het spel. Binnenkort verkrijgbaar online en in winkels wereldwijd!

Zie ook: Fake for real video, Fake for real serie.