Humans Are the Sex Organs of Technology

Geschreven door Kevin Kelly, gepubliceerd in The Technium. 

Ik beweer dat technologie haar eigen agenda heeft. Wat is het bewijs dat technologie als geheel, of het technium zoals ik het noem, autonoom is? Omdat zonder autonomie, zou men kunnen beweren, hoe kan iets zijn eigen agenda hebben? Ik heb drie delen in mijn antwoord.

Ten eerste geloof ik dat een systeem een agenda kan hebben, zelfs wanneer het afhankelijk is van een ander systeem om levensvatbaar te blijven. Laten we het menselijke brein en de menselijke cultuur nemen. Natuurlijk zijn mensen dieren, en gewoon een ander schepsel van de evolutie. Als zoogdier moeten we de regels van de biologie gehoorzamen. We maken deel uit van het traject van levend weefsel: ons vlees moet ademen, metaboliseren, paren, uitscheiden, en uiteindelijk sterven. De agenda van onze lichamen is precies dezelfde als die van elk ander dierenlichaam.

Maar we beweren ook dat we anders zijn dan dieren, en onze invloed op de aarde lijkt hiervan het bewijs te zijn. We bouwen zeer grote structuren (steden) die in schaal met niets anders te vergelijken zijn. De wolkenkrabbers van termieten en de riffen van koraal verbleken bij de wolkenkrabbers en betonnen riffen van New York, zelfs relatief gezien hun grootte. We hebben het aardoppervlak getransformeerd en andere soorten uitgeroeid op een schaal die ver uitstijgt boven die van andere soorten. We beïnvloeden het klimaat op een schaal die weinig individuele soorten kunnen. En natuurlijk hebben we veel nieuwe objecten en “organismen” gemaakt – wat geen enkel ander schepsel heeft gedaan. Het is duidelijk dat mensen hun eigen agenda hebben, die de rest van de biologie niet heeft.

Toch zouden het menselijke brein en de menselijke cultuur sterven als al het dierenleven (inclusief menselijke dieren) zou sterven. Menselijke geesten zijn afhankelijk van het systeem van dierenleven. Dus volgens uw logica zouden menselijke geesten geen eigen agenda kunnen hebben. Maar dat hebben we wel. Waarom? Omdat de autonomie van de menselijke cultuur opereert in een andere sfeer dan het dierenleven, ook al is het er "afhankelijk" van. Op dezelfde manier opereert de autonomie van het technium op een ander niveau dan het menselijke dierenleven, ook al is het afhankelijk van het menselijk leven.

Ten tweede is technologie nog jong. Het concept van "technologie" werd pas in 1829 uitgevonden, en het meeste van wat wij technologie noemen, is pas deze eeuw op aarde gearriveerd. We beschouwen een tweejarig kind als levend en "autonoom", ook al is het afhankelijk van zijn ouders om in leven te blijven. We weten dat onze kinderen ons uiteindelijk zullen verlaten en autonome ouders van zichzelf zullen worden, maar terwijl ze onze kinderen zijn, hebben ze ons nodig, ook al hebben ze hun eigen agenda's. Technologie is ons kind. Als mensen zijn wij de ouders van alle technologieën, die hen koesteren, hopelijk hen opleiden om op eigen benen te staan.

Ten derde zal technologie uiteindelijk veel autonomer zijn dan vandaag. Op dit moment zijn wij niet alleen de ouders van het technium, wij zijn ook de geslachtsorganen van de technologie. Vanuit het perspectief van technologie zijn wij de mysterieuze rondlopende klieren die hen reproduceren. Ze kunnen misschien zelfstandig functioneren, maar ze hebben ons nodig om zich voort te planten. Dit begint al te veranderen. De meeste computerchips ter wereld worden tegenwoordig deels ontworpen door andere computerchips. De meeste robotapparaten worden deels vervaardigd door andere robotapparaten. Naarmate we chips en robots verbeteren, is er geen reden om aan te nemen dat computers op een bepaald moment niet volledig andere computers zullen ontwerpen, en sommige robotsystemen volledig andere robotsystemen zullen vervaardigen. De volgende stap lijkt onvermijdelijk: technologie zal zichzelf reproduceren.

Ik moet toegeven dat er op dit moment geen autonoom reproducerende technologie is, en ook geen autonoom duurzame technologie. In plaats daarvan hebben we een infantiel technium, dat net als een baby zijn eigen eisen heeft. Zelfs een klein kind zal zijn ouders snel trainen om aan zijn wensen en behoeften te voldoen. Het gebruikt zijn zwakke krachten om middelen te verkrijgen (voedsel, aandacht, toestemming) om te groeien. Als we ver genoeg terugstappen, kunnen we zien dat technologie de neiging heeft een omgeving te creëren die de groei van nog meer technologie bevordert. Technologie maakt het zelden moeilijker om meer technologie te maken. Het technium is erop gericht het technium te blijven uitbreiden. Technologie heeft ons, zijn ouders en zijn geslachtsorganen, getraind. Technologie maakt mensen rijker, met meer vrije tijd om te consumeren, wat leidt tot meer technologie. Hoe meer technologie we maken, hoe meer we moeten maken om het allemaal draaiende te houden. Deze positieve terugkoppellus is precies het soort zelfbehoudsstrategie dat een systeem met een eigen agenda zou ontwikkelen.

Technologie kan zich op dit moment niet zonder onze hulp reproduceren, maar het breidt zich uit, wordt complexer en slimmer. Belangrijker nog, het technium evolueert elke dag sneller. Hoewel het van ons afhankelijk is, zijn wij steeds afhankelijker van het. Net als elk kind heeft het zijn eisen. Tot nu toe ontkent de mensheid als geheel dat het überhaupt een kind heeft.

Lees meer op The Technium. Zie ook Marshall McLuhan Playboy Interview.