Cell Phone Minutes: the Next Currency

Het zou zomaar mijn oude natuurlijke verstand kunnen zijn, maar ik vind het nog steeds een dagelijks wonder: in staat zijn om de bakker om de hoek binnen te lopen en een stuk papier – geld genoemd – te ruilen voor een brood. We associëren virtualiteit vaak met videospellen, maar als we verder nadenken, realiseren we ons dat het ons leven al lang geleden is binnengedrongen. Neem geld; het is net zo virtueel als de Matrix, maar zolang we er allemaal in geloven werkt het prima.

Terug naar Afrika. We zijn er niet aan gewend dat Afrika het voortouw neemt in nieuwe technologie. Noodzaak, zo zegt men, is de moeder van uitvinding en dat kan niet meer waar zijn dan in het geval van Afrika, waar prepaid beltegoed snel de 'virtuele' valuta wordt, waarmee traditionele valuta-uitwisseling en het gebrek aan bankinfrastructuur worden overwonnen.

Er zijn meer dan 100 miljoen mobiele telefoons in Afrika, en het is een van de snelst groeiende mobiele regio's. Dit aantal zal toenemen tot 378 miljoen in 2011, volgens Portio Research. Mobiele telefoons worden al gebruikt voor muziekdownloads, sms-berichten, videospellen en persoonlijk spaarbankieren. Kenia is de thuisbasis van een indrukwekkend geavanceerd mobiel hulpmiddel: M-PESA, het enige systeem ter wereld voor het verzenden van zowel belminuten als geld via SMS. (De "m" staat voor mobiel. Pesa is Swahili voor geld.) Belminuten worden automatisch op de telefoon van de ontvanger geladen. Het geld wordt opgehaald bij een van de vele M-PESA-winkels verspreid over het land.

Onlangs, toen het geweld in Kenia oplaaide, werden prepaid telefoonkaarten het meest waardevolle goed in omloop. De meeste mensen hebben geen maandelijkse mobiele telefoonabonnementen – ze kopen gewoon prepaid kaarten als ze die nodig hebben. Maar toen de winkels en kiosken die de telefoonkaarten verkopen gesloten waren vanwege het geweld, werden ze echt moeilijk te krijgen en al snel werd beltegoed waardevoller dan contant geld. Liefdadigheidsorganisaties zijn zelfs begonnen met het uitdelen van telefoonkaarten die de ontvangers vervolgens gebruiken om voedsel en andere benodigdheden te kopen.

Bronnen: Why Africa, TheWorld.org, Reuters. Zie ook: Tribal Communication Technology, Vissen via Telefoon.