The Animal Sweater

Het patroon op de Animal Sweater suggereert een nieuwe manier om commerciële beelden te ervaren. De Animal sweater, ontworpen door Karl Grandin, werd voor het eerst getoond op The Biggest Visual Power Show in Zollverein, Duitsland in 2006. De afbeeldingen hier zijn afkomstig van de tentoonstelling New Work van het Sandberg Instituut in Amsterdam in september 2006. Bekijk de Animal site.

Er was eens een tijd dat de natuur een onvoorspelbare plek vol mysterie was. Kunstenaars waren gefascineerd door de ongetemde wildheid van de natuur en ontwerpers zoals William Morris van de Arts and Crafts-beweging creëerden dieren- en bloempatronen als viering van dit fenomeen van de fysieke wereld.

Vandaag de dag is deze wildernis verdwenen en heeft de natuur haar unieke positie verloren. Er is niets dat nog niet is veranderd door menselijk ingrijpen. De mens heeft de natuur veroverd en pakt deze netjes opnieuw in. Dierentuinen, parken, kunstmatige stranden en genetische manipulatie. We hebben de natuur gecultiveerd voor ons eigen gemak.

Nu zijn het in plaats daarvan door de mens gemaakte culturele constructies die steeds autonomer worden en aan onze controle ontsnappen. Wilde systemen zoals merken, aandelenmarkten en verkeer vormen de wildernis van vandaag. De natuur is cultuur geworden en cultuur verandert in onze nieuwe natuur.

Nu we omringd worden door logo's, worden we systematisch uitgenodigd, aangemoedigd en gestuurd in wat we doen. Merken willen persoonlijk zijn en een relatie met je aangaan. Ze willen een centraal onderdeel van je leven worden. Maar er is geen dialoog, het is gerichte eenrichtingscommunicatie. Hun symbolen zijn voortdurend in je gezichtsveld, maar ze maken nog steeds geen deel uit van het publieke domein. Het eigendom ligt bij de bedrijven en het lot van de logo's ligt in hun handen.

In het patroon op de Animal Sweater zijn 180 dierenvormige logo's bevrijd. Door de schoonheid van de gestileerde dieren en hun collectieve verwantschap te benadrukken, in plaats van de individuele commerciële waarde van elk merkteken, suggereert het patroon een nieuwe manier om de commerciële beeldtaal te ervaren.

De stof van de trui werd gebreid met behulp van gecomputeriseerde breitechnologie in het Nederlands Textielmuseum in Tilburg en het kledingstuk werd geknipt en genaaid door Dima Stefanova.