Better than the real thing

Geschreven door Debbie Mollenhagen

DEEL 1: VAN LINEAIR NAAR CIRCULAIR

Designer leven is ontwerpen van het leven geworden. Ik vraag me vaak af: smaakte het als het echte? Maar wanneer ik mijn ogen open, zie ik een wereld waar plastic aan bomen groeit en waar alles beter smaakt dan het echte. Een wereld die vervangen is door een kopie van zichzelf. Toen ik in Australië woonde, kende ik een meisje dat niet wist waar krenten vandaan kwamen, wat ik vreemd vond. Ze was tenslotte 15. Hoe is dat mogelijk? Voor mij was dat alsof je een van die citroenpersdingen kocht die in de vorm van een citroen kwamen, en dacht dat ze aan bomen groeiden. Plastic groeit toch niet aan bomen, of wel?

Geniet. Plotseling, uit het niets, viel er iets uit de lucht. Ik stond oog in oog met een stuk misvormd fruit, ik pauzeerde even en probeerde kalm te blijven. Ik wist niet wat ik moest doen, dus deed ik wat van nature kwam, ik schreeuwde terug naar de hemel en zei haar dat het fruit onacceptabel was en dat ik het niet zou eten. Waarom zou ik, dacht ik? Ik eis meer, ik ken mijn rechten! Ik wil kunnen uitdrukken wat ik verwacht in mijn relatie met wat ik koop. Hoe maak ik een fruit meer compatibel met mijn behoeften? Toen herinnerde ik me dat dit ding uit de lucht was gevallen, ik had het niet gekocht en bovendien is fruit in het echte leven al ontworpen om aan mijn behoeften te voldoen.

We zijn onze eigen goden geworden. Het schaap Dolly-scenario suggereert fysiek bewijs van een wereld die vervangen is door een kopiewereld. "Makabiliteit" en "Transhumanisme" werden geïntroduceerd als concepten die al snel gevolgd werden door de discussie over oorsprong. Als we onszelf zouden klonen, wat zou dan het nieuwe concept voor schepping zijn? Lineair denken werd ouderwets en iedereen begon dingen in circulaire termen te beschouwen, wat allemaal prima was omdat het het idee van cyberspace aanvulde. Het internet beloofde een horizontale hiërarchie die mislukte omdat ontwerpers meestal kapitalisten waren die door kapitalisten werden ingehuurd. Ze implementeerden wel het bottom-up concept, maar benutten voor het grootste deel niet het potentieel van het idee. Ervaren als collectief was een symptoom van het nieuwe medium en steeds meer mensen speelden met de heruitvinding van geloof. Intelligent ontwerp propageerde een wetenschappelijke basis voor god en tegelijkertijd leidde utilitarisme tot het maken van films over miljonairsbaby's. Originaliteit werd afgeschaft en zelfreflectie werd het enige dat nog overbleef om te bespreken. Neomodernisme zou ons allemaal redden!!!

Ik verwierp designerstemmingen en koos voor therapie. Ik verwees ook vaak naar de vraag "smaakte het als het echte?"

DEEL 2: VAN CIRCULAIR NAAR LINEAIR

Plastic groeit wel aan bomen. Wetenschappers hebben een gen geïdentificeerd dat planten binnenkort in staat kan stellen de basisgrondstoffen voor nieuwe soorten plastics te leveren. Het gebruik van het gen stelt planten in staat materialen in hun cellen in te pakken en op te slaan zonder nadelige gevolgen voor de gezondheid van de plant. We zijn historisch beperkt geweest tot het aantal polymeren dat we uit aardolie kunnen maken. Planten zijn echt verbazingwekkende chemische fabrieken die een verbluffende reeks interessante chemicaliën produceren. We kunnen die capaciteit benutten door genomica te gebruiken om de genen te identificeren die nodig zijn om deze verbindingen te maken en, door gebruik te maken van biotechnologie, deze in te voegen in gewasplanten. Maar sommige monomeren zijn moeilijk te maken uit aardolie met standaardchemie.

Het universum reconstrueren. Computersimulatie begon in de jaren 1950 toen elektronische rekenmachines voor het eerst beschikbaar kwamen. Tegenwoordig wordt computersimulatie uitgebreid gebruikt in de wetenschap als hulpmiddel om modellen van echte (fysische, chemische of biologische) systemen te evalueren. "Systeem" is wetenschappelijke terminologie voor het deel van de realiteit dat wordt bestudeerd, wat alles kan zijn, van zo klein als een enkel molecuul tot zo groot als het universum zelf. Een model bevat informatie over de bestanddelen en eigenschappen van het systeem, evenals gevestigde wetenschappelijke principes. Het model wordt geïmplementeerd als computercode. De realiteit, eenmaal vertaald in algoritmen, wordt toegankelijk voor numeriek onderzoek. Gecontroleerde experimenten in silico bieden nieuwe en diepgaande inzichten in de werking van de natuur. Comfortabel achter een computer gezeten kunnen we nieuwe moleculen creëren, te klein om te observeren, en kunnen we de sterren bestuderen, vele lichtjaren ver weg. Computersimulaties bieden ons krachtige, efficiënte en veilige manieren om de wereld om ons heen te bestuderen, te analyseren en te reconstrueren. Het begrijpen van de mechanismen van complexe systemen opent mogelijkheden voor manipulatie. Dit geldt vooral voor de microscopische wereld van atomen en moleculen, waaronder eiwitten en DNA, de basisbouwstenen van het leven. Moleculen in cyberspace — beter dan het echte!